تظلم ( tazallom ) م . ع . حواله كردن ظلم را بر خود . و تظلم فلانا حقه : كم كرد حق فلان را . و تظلم منه : شكايت نمود از او . تظلم ( tazallom ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شكايت از ظلم و ستم و بيدادى و دادخواهى و كوزش . و تظلم كردن : شكايت نمودن از تعدى و ظلم و ستم و زيان . تظلى ( tazalli ) م . ع . لازم گرفتن سايه و تن‌آسائى را . تظليف ( tazlif ) م . ع . ظلف على كذا : افزون نمود بر آن . تظليل ( tazlil ) م . ع . ظلل بالسوط : ترسانيد بتازيانه . تظليم ( tazlim ) م . ع . بظلم نسبت كردن كسى را . تظمئة ( tazmeat ) م . ع . تشنه كردن و لاغر كردن اسب فربه را . تظنن ( tazannon ) م . ع . گمان بردن . تظنى ( tazanni ) م . ع . گمان بردن ( اصله تظنن ) . تظؤر ( taz or ) م . ع . دايگى كردن و مهربان شدن . تظهر ( tazahhor ) م . ع . در نيم روز به جائى شدن . و انت على كظهر امى گفتن مرد مر زن خود را . تظهير ( tazhir ) م . ع فراموش كردن و بوقت ظهيره در آمدن و در آن وقت شدن به جائى . و انت على كظهر امى گفتن مرد مرد زن خود را ( و يعدى به من ) . تظييىء ( tazyi ' ) م . ع . ظيئه تظييئا : اندوهگين گردانيد او را . تع ( ta ' ) ع . بجاى تعالى نويسند . تع ( ta ' ) م . ع . تع فى الكلام تعا ( از باب سمع ) : درماند در سخن . و تعت الدابة : در شكوخيد ستور در ريگ . و نيز تع و تعة : سست شدن و فروهشتن و قى كردن . تعابى ( ta bi ) م . ع . ميل كردن يكى بجانب قومى و ديگرى بجانب قوم ديگر و اين وقتى باشد كه هر دو قوم براى هر يك از آن دو طعامى حاضر كرده باشند . تعاتب ( ta tob ) م . ع . با يكديگر خشم گرفتن و ناز نمودن و با همديگر خشمگينى نمودن . تعاتع ( ta te ' ) ا . ع . اخبار دروغ بيمناك . و شوريدگى كاريق وقعوا فى تعاتع . تعاثت ( ta sot ) م . ع . سخن راندن كسى را يق تعاثتته . تعاجل ( ta jol ) م . ع . با هم ديگر شتافتن . تعاجيب ( ta jib ) م . ع . شگفتها - جمعى است كه واحد ندارد . تعاد ( ta dd ) م . ع . زائد از هزار بودن يق القوم يتعادون على الف يعنى زياده از هزارند آن قوم . تعادى ( ta di ) م . ع . با هم دويدن و نبرد كردن در دويدن و دور شدن و تعادى ما بينهم : اختلاف گرديد ميان ايشان . و تعادى القوم : با هم ديگر دشمنى كردند قوم . و تعادى القوم من العدوى : مردند آن قوم يكى بعد ديگرى . تعادى ( ta di ) ا . ع . جايهاى ناهموار و نابرابر . و تباهى و دورى و فساد . تعار ( te r ) ا خ . ع . نام كوهى . تعار ( ta ' r ) م . ع . بيدار ماندن و پهلو به پهلو گرديدن بر بستر در شب با بانگ و آواز . تعار ( ta ' r ) ص . ع . جرح تعار : زخمى كه خون آن منقطع نشود . تعارج ( ta roj ) م . ع . لنگان رفتن . تعارز ( ta roz ) م . ع . منقبض و ترنجيده شدن . تعارض ( ta roz ) م . ع . بر خلاف يكديگر آمدن خبرها و جز آن . تعارف ( ta rof ) م . ع . همديگر را شناختن . تعارف ( ta rof ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اظهار شناسائى و احوال پرسى و اظهار آشنائى و هديه و پيشكش . و تعارف فرستادن و يا تعارف دادن : هديه و پيشكش فرستادن و دادن . تعارفات ( ta rof t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوش‌آمديها و احوالپرسىها . و هديه‌ها و پيشكشها . تعازل ( ta zol ) م . ع . از هم ديگر گوشه گرفتن و بيك سو گشتن و دور شدن . تعازى ( ta zi ) م . ع . يكديگر را امر بصبر فرمودن . تعاسر ( ta sor ) م . ع . سخت و استوار گرديدن . و دشوار شدن . و ملتوى گشتن و با هم دشوارى كردن . تعاسيف ( ta sif ) ا . ع . قال فى المعيار كانه جمع تعساف كتضراب و تقتال و ترحال من الضرب و القتل و الرحل و التفعال مطرد في كل فعل ثلاثى يق عسفت الطريق اذا اسلكته على غير قصد . و هو راكب التعاسيف يعنى بدون قصد راه پيماينده است . تعاشر ( ta cor ) م . ع . تعاشر القوم : آميختند همديگر را آن گروه . تعاشق ( ta coq ) م . ع . با همديگر عشق نمودن و عشق ورزيدن . تعاشى ( ta ci ) م . ع . شب كورى نمودن از خود و شب كورى بر خود بستن . تعاشيب ( ta cib ) ا . ع . پاره‌هاى متفرق زمين گياهناك و ارض فيها تعاشيب اى عشب . تعاض ( ta zz ) م . ع . يكديگر را گزيدن . تعاضد ( ta zod ) م . ع . تعاضد القوم : يارى نمودند قوم همديگر را . تعاطس ( ta tos ) م . ع . بتكلف عطسه كردن .